Hoe gaat dit te werk?

pinguins marchOm een opstelling te kunnen laten plaatsvinden hebben we een groep nodig met minimum 12 tot 16 deelnemers. Wanneer het juiste moment is aangebroken voor de opsteller verkent deze eerst in samenspraak met de begeleider zijn innerlijke vraag/levensthema waarin hij vastzit. Hiervoor is vaak wat meer info nodig. Vervolgens kiest hij uit de deelnemers een representant voor zichzelf en voor al diegenen die bij zijn innerlijke vraag horen (familie, gezinsleden, relaties,…). Hier zijn geen echte familieleden voor nodig.

Als de opsteller de gekozenen intuïtief in de ruimte heeft opgesteld naar het innerlijke beeld dat hij van hen meedraagt, gebeurt er een wonderlijk fenomeen: de gekozenen krijgen toegang tot de gevoelens en lichamelijke gewaarwordingen van de echte personen. Ze “worden” in de opstelling werkelijk de vader, moeder of broer van de opsteller. Meestal heeft zo’n representant een zeer klaar beeld van de verhouding tussen de familieleden, of ze op de juiste plaats staan, of er iemand ontbreekt. De begeleider stemt zich dan af op datgene wat er in de opstelling zichtbaar wordt.

Door herschikking van de posities van de representanten en het erbij halen van ontbrekende (uitgesloten!) personen wordt getracht een optimale herordening te vinden. Het dan benoemen in respect van wat onuitgesproken was, brengt de natuurlijke liefdesstroom terug op gang. Uiteindelijk wordt de opsteller zelf in de herstelde constellatie gehaald.

Op deze juiste plek is het dan mogelijk om de verstrikkingen los te laten en de liefdesstroom toe te laten en zelf te ervaren. Hier is er een diepe vrede en dankbare verbondenheid met alle andere leden van het systeem. Het uitsluiten van wat te pijnlijk was is gestopt: dingen zijn aanvaard en uitgesproken, alles heeft zijn plaats gekregen. Door de herordening kan het familiesysteem eindelijk een bron van kracht worden. Een uiterst ingrijpende en helende ervaring, die erg lang kan nawerken en de ziel toelaat op een andere, beter gesitueerde wijze in het leven te staan.

Meestal trachten we niet alles tegelijk aan te pakken. We werken aan het voorgestelde thema net zolang tot er harmonie bereikt is (vb. langs vaderlijn). Vaak werkt dit nog verder door en het is mogelijk dat daarmee ineens ook andere problemen vanzelf hun plaats vinden. Er vindt dan blijkbaar een soort kettingreactie in de ziel plaats. Ervaring leert dat één opstelling meestal niet volstaat. Bovendien vraagt een opstelling een bepaalde verwerkings- en integratietijd: van enkele maanden tot een jaar! Het integratieproces kan bevorderd worden door zelf verder als representant aan familieopstellingen deel te nemen.